Η περιπέτεια
Arnoldsberg, Michigan 14 Οκτωβρίου 1922
Σας γράφω κατόπιν συστάσεως κοινού μας γνωστού, και με κάποια αμηχανία, καθώς το ζήτημα είναι μικρό και δεν θα ήθελα να σπαταλήσω τον χρόνο σας.
Ο θείος μου, Douglas Kimball, απεβίωσε στις τέσσερις του περασμένου μηνός. Μου άφησε το σπίτι του εδώ στο Arnoldsberg, μαζί με τη βιβλιοθήκη του — κάπου τέσσερις χιλιάδες τόμοι, οι περισσότεροι από τους οποίους αξίζουν λιγότερο από τα ράφια πάνω στα οποία στέκονται.
Από την κηδεία και μετά, κάποιος μπαίνει στο σπίτι. Δύο φορές μέχρι στιγμής. Δεν έχει λείψει τίποτα εκτός από βιβλία. Ούτε ασημικά, ούτε χρήματα, ούτε το ρολόι που βρίσκεται σε κοινή θέα πάνω στο γραφείο. Βιβλία.
Ο αστυνόμος Hoyt υποθέτει πως πρόκειται για παιδιά του χωριού. Δεν του έχω πει ότι και τις δύο φορές η εξώπορτα ήταν κλειδωμένη — από μέσα — όταν έφτασα.
Θα σας ήμουν ευγνώμων για μία εβδομάδα του χρόνου σας και θα καταβάλω ό,τι συνηθίζεται. Βρίσκομαι στο σπίτι τις περισσότερες ημέρες. Διαπιστώνω πως δεν κοιμάμαι καλά μέσα σ' αυτό.
Μετά τιμής, Thomas Kimball